சொல்வது சுலபம் அதை செய்வது கடினம்

 முன்னொரு காலத்தில் ஒரு ஓவிய ஆசிரியர்  இருந்தார், அவரிடம் ஒரு சிஷ்யன்  தனது ஓவிய படிப்பைமுடித்து விட்டு தனியாக ஓவியம் வரைய முற்பட்டார்.அவர் 3 நாட்கள் எடுத்து அழகான இயற்கைக்காட்சியை வரைந்தார். தனது திறமை மற்றும் ஓவியத் திறன்களைப் பற்றி மக்களின் கருத்தை விரும்பினார்.

ஆகையால்  தனது படைப்பை ஒரு பரபரப்பான தெரு-சதுக்கத்தில்  வைத்தார். மற்றும் ஒரு பலகையில்  கீழே இதை எழுதினார்-"நான் இந்த ஓவியத்தை  வரைந்திருக்கிறேன். நான் இந்த தொழிலுக்கு புதியவன் என்பதால், என் ஓவியத்தில்  சில தவறுகளை நான் செய்திருக்கலாம். நீங்கள் அப்படி ஒரு தவறை எங்கு பார்த்தாலும் அந்த இடத்தில ஒரு X மார்க்  போடுங்கள்." என்று எழுதி வைத்து விட்டு தனது வீட்டிற்கு சென்று விட்டார் .

அவர் தனது ஓவியத்தை சேகரிக்க மாலையில் திரும்பி வந்து, தனது ஓவியத்தை பார்த்த போது மிகவும் ஆச்சரியமாகவும் வருத்தமாகவும் இருந்தது  தன் முழு ஓவியமும்  எக்ஸ் (X) நிரப்பப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு அவர் முற்றிலும் நொறுங்கிப் போனார், மேலும் சிலர் ஓவியம் குறித்து தங்கள் கருத்துக்களை கூட எழுதியிருந்தனர்.மனமுடைந்து முற்றிலுமாக உடைந்துபோன அவர் தனது ஓவிய ஆசிரியரிடம்  ஓடிச்சென்று தனது ஓவியத்தை பற்றி கூறி கண்ணீர் விட்டார்.

அந்த இளம் கலைஞர் கனத்த இதயத்தை வருடிக்கொண்டிருந்தார், ஓவிய ஆசிரியர் அவர் சொல்வதைக் கேட்டார், "நான் பயனற்றவன், இதைத்தான் நான் ஓவியம் வரைவதற்குக் கற்றுக்கொண்டேன் என்றால், நான் ஒரு ஓவியர் ஆகத் தகுதியற்றவன். மக்கள் என்னை முற்றிலுமாக நிராகரித்து விட்டார்கள். நான் இறப்பது போல் உணர்கிறேன்" என்று முறையிட்டுக்கொண்டிருந்தார் .

ஓவிய ஆசிரியர் புன்னகையுடன், "மகனே, நீ ஒரு சிறந்த ஓவிய கலைஞன் என்பதையும், குறைபாடற்ற ஓவியங்களைக் கற்றுக்கொண்டாய் என்பதையும் நான் நிரூபிக்கிறேன் . நான் சொல்வதை கேள்வி கேட்காமல் செய்யுங்கள். அது உன்னை ஒரு சிறந்த ஓவிய கலைஞனாக எடுத்துக்காட்டும் ." என்றார் .

இளம் ஓவியர் தயக்கத்துடன் அதை  ஒப்புக்கொண்டார், இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு அதிகாலையில் அவர் தனது முந்தைய ஓவியத்தின் பிரதியைத் தனது ஓவிய ஆசிரியரிடம் வழங்கினார். குருதேவர் அதை அழகாக எடுத்துக் கொண்டு புன்னகைத்தார்."என்னுடன் வா" என்றார் ஓவிய ஆசிரியர் .

அவர்கள் அதிகாலையில் அதே தெரு-சதுக்கத்தை அடைந்து, அதே ஓவியத்தை அதே இடத்தில் சரியாக காட்சிப்படுத்தினர். இப்போது ஓவிய ஆசிரியர்  மற்றொரு பலகையை வெளியே எடுத்தார், அதில் "கனவான்களே, நான் இந்த ஓவியத்தை  வரைந்துள்ளேன். நான் இந்த தொழிலுக்கு புதியவன் என்பதால், என் ஓவியத்தில்  சில தவறுகளை நான் செய்திருக்கலாம். ஆகையால் நான் வண்ணங்கள் மற்றும் தூரிகைகள் கொண்ட ஒரு பெட்டியை கீழே வைத்துள்ளேன். தயவுசெய்து ஒரு உதவி செய்யுங்கள். நீங்கள் இந்த ஓவியத்தில் ஒரு தவறைக் கண்டால், தயவுசெய்து தூரிகையை எடுத்து இந்த ஓவியத்தில் எங்கு குறை கண்டீர்களோ அங்கே  அதை  தூரிகையால் சரி செய்யவும்." இப்படி சரி செய்தால் இந்த ஓவியம் முழுமை அடையும். என்று எழுதி வைத்தார் .பின்பு குருவும் சீடரும் வீட்டிற்குத் திரும்பினர்.

அவர்கள் இருவரும் அன்று  மாலையில் அந்த இடத்திற்குச் சென்று பார்த்தனர் . உண்மையில் இதுவரை ஒரு திருத்தம் கூட செய்யப்படவில்லை என்பதைக் கண்டு இளம் ஓவியர் ஆச்சரியப்பட்டார். அடுத்த நாள் மீண்டும் அவர்கள் பார்வையிட்டனர், ஓவியம் தொடப்படாமல் இருப்பதைக் கண்டார்கள். எந்த திருத்தமும் வராததால் அந்த ஓவியம் ஒரு மாதமாக அங்கேயே வைக்கப்பட்டிருந்ததாக அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

கதையின் கருத்து:-

விமர்சிப்பது என்பது எளிது, ஆனால் அதை சரிப்படுத்துவது என்பது கடினம்!

எனவே,வேறொருவரின் விமர்சனத்தால் உங்களை நீங்களே தாழ்த்தி மதிப்பிடவோ அல்லது மனச்சோர்வை அடையவோ  வேண்டாம்.உங்களை நீங்களே தீர்மானிக்கவும்! நீங்களே  உங்களின்  சிறந்த நீதிபதி!!அப்படியானால்  நீங்கள் உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியாக இருப்பீர்கள்!!!